Via Algarviana II

Via Algarviana II (voorjaar 2024)

Dit is deel II van mijn wandeltocht in de heuvels van de Algarve in het zuiden van Portugal.
De complete route loopt van Alcoutim aan de Spaanse grens naar Cabo Sao Vicente in het zuidwestelijkste puntje van Portugal.
Deze keer wandelde ik van Alcoutim naar Salir, de plaats waar ik in 2021 mijn eerste stappen op de Via Algarviana zette.

Oase van rust
De Via Algarviana is een rustige route waarop je weinig mensen tegenkomt. Onderweg kruisten in acht dagen minder dan tien mensen mijn pad, dorpsbewoners uitgezonderd. Ik kwam twee andere wandelaars tegen.
De route is niet makkelijk. Je gaat continu heuvel op en heuvel af. Maar de tocht is goed te doen, ook voor minder geoefende wandelaars. Ik liep met circa 10 tot 13 kilo bagage. Voor de etappes die langer dan 25 kilometer zijn, is dat een serieuze beproeving. Onderweg zijn er zeer weinig verversingsposten, restaurants of cafés. Ook het aantal slaapplekken is beperkt.
Wil je de Via Algarviana met een gerust gemoed wandelen, boek je overnachtingen dan een maand of eerder van tevoren. Bij de organisatie is een lijst verkrijgbaar met logiesverstrekkers. Ik vond al mijn slaapplekken, gekozen van die lijst, aangenaam of zelfs beter.

Startplaats Alcoutim
Je moet je best doen om er te komen, maar Alcoutim is een schitterende startplaats van de Via Algarviana. Ik kwam er vanaf Faro met de bus, trein en bus.
Met de zonsopkomst is het zicht op de rivier verpletterend mooi tijdens de eerste kilometers. Hoewel het landschap snel verandert, blijft het oogstrelend. Begin april stond werkelijk alles in bloei wat een boeiend kleurenpalet opleverde. Geel, paars, wit, rood, lila en oranje streden om aandacht van de vele vliegende insecten, waaronder vele bijen voor wie talloze kasten zijn neergezet tegen de wanden van de heuvels.

Weersomstandigheden
In het voorjaar kan het al vroeg warm worden in deze regio. Een wandeling begin je dus vroeg – in elk geval voordat de zon vanachter de heuvels begint te branden. De temperatuur liep tijdens mijn tocht in april 2024 al snel op naar 25 tot 29 graden. Onderweg zijn er niet of nauwelijks verversingsposten. Het is wijs voldoende water en eten mee te nemen.
Uit ervaring weet ik dat het niet altijd zonovergoten is in dit deel van de Algarve. Tijdens mijn eerste kennismaking met de Via Algarviana werd ik verrast op tien dagen regen. Het was zo nat, dat mijn kleding en schoenen nauwelijks droogden.

Etappe 1: Alcoutim – Balurcos (26 km)
De eerste etappe is schitterend, zeker rond zonsopkomst. Wisselend landschap. Eerst langs de prachtige rivier met boten, daarna landinwaarts. Mooi!

Etappe 2: Balurcos – Furnazinhas 16 km)
De tweede etappe is al met al iets minder fraai dan dag 1, maar zeker uitdagend door de serie rivieroversteken. De oversteek van de Ribeira da Foupana kostte mij bijna 45 minuten (water stond tot boven de knie). De oversteken zijn doorgaans zeer goed te doen, maar wanneer er veel water wordt afgevoerd, kan het soms raadzaam zijn een alternatieve route te zoeken.

Tussenetappe: lokale wandelingen Furnazinhas
De volgende etappe was voor mij een lokale wandeling. Het dorp telt twee lokale omlopen van 8-10 km die de moeite waard zijn. Met name de tocht ‘Minas & Albufeira’ sprak mij aan. Wandeling van circa 10 km over heuvelachtig terrein. Je loopt langs de oude kopermijnen (goed zoeken) naar het fraaie waterreservoir van Odeleite en weer terug via een ander pad door het dorpje Furnazinhas en over het hoogste punt van de regio. Veel bloeiende bloemen en zoemende bijen. De moeite waard.

Ik verbleef in Furnazinhas in guesthouse Varandas do Vale, een regelrechte aanrader. Ruim appartement (tot 5 personen) met twee badkamers, eigen keuken en zitplek. Voor de deur een terras, vele zitplekken en een infinity pool met een verbluffend panorama. Wat mij betreft een ideale plek voor (luxe) hikers. Omdat het dorp geen voorzieningen als een kruidenier heeft, vult het oud-journalistenpaar de koelkast royaal. Ook goede Portugese wijnen ontbreken niet. Als je wenst, worden drie maaltijden verzorgd. Niet de goedkoopste optie, maar wel een heel comfortabele. Op de tweede dag kreeg ik een ontbijt/lunchpakket mee voor onderweg.

Etappe 3: Furnazinhas naar Vaqueiros (26 km)
Van Furnazinhas naar Vaqueiros in 32.000 stappen. Mooi begin langs de vele diepe kloven met hoorbaar (maar vaak onzichtbaar) stromend water. Daarna langs wijnvelden en bloeiende velden. Prima route. Weinig beschutting tegen de zon. De koele wind deed me goed.

Etappe 4: Vaqueiros – Cachopo (17 km)
Heuvel op en af, maar een relatief korte etappe. Om 7.30 vertrokken en om 12.30 op het terras in Cachopo.

Etappe 5: Cachopo – Barranca do Velho (30 km)
Deze etappe gelopen zonder zware rugzak. Alleen kleine rugzak met 3 liter water en wat eten mee. Bagage met de taxi naar eindbestemming laten vervoeren. Wat blij met deze beslissing, want deze etappe in een temperatuur van 28-30 graden was voor mij echt pittig. De enige zekerheid onderweg is, dat je na elke bocht een nieuwe bocht treft met weer een beklimming. Paden die soms lijken op droge rivierbeddingen vol keien en kiezels.
Dit is wel een van de weinig etappes waar je onderweg een versnapering kunt scoren en je watervoorraad kan aanvullen. In Parise vond ik mijn paradijs, met een lieve 89-jarige barkeepster die mij verwende met cola en water. Tamelijk uitgewoond wandelde ik rond 17:00 uur het terras van A Tia Bia op. Omdat ze op zondag vroeg sluiten, was het snel douchen en aanschuiven. En daarna genieten van een fan-tas-tische wildschotel. Zeer vriendelijk personeel.
De etappe telde 1400 klimmeters en 1300 dalende meters tussen een hoogte van 264 meter en 500 meter.

Etappe 6: Barranca do Velho – Salir (18 km)
Na een heerlijk ontbijt bij A Tia Bia een prachtig begin van de route door een natuurgebied met veel flora en fauna en een molen. Daarna een verrassend lange afdaling in de richting van Salir. Toch weer gesloopt, al was het een korte etappe.
Omdat de restaurants op maandag zijn gesloten in Salir bij aankomst boodschappen gedaan voor het avondmaal. Daarna vanaf 14:00 uur ontspannen en gezwommen in de tuin van Casa da Mae.

VIA ALGARVIANA II | MIJN FOTOGRAFIE.

Mijn overnachtingsplekken:
Alcoutim – Hotel Alcoutim. Direct aan de route. Met zwembad en restaurant.
Balurcos – Casa do Vale Hortas. Appartement bij lieve gastheer en -vrouw. Spreken Duits.
Furnazinhas – Verandas do Vale. Ruim luxe appartement met keuken, full service als je dat wenst, infinity pool met view – aanrader!
Vaqueiros – Casas D’Aldeia. Modern appartement met terras bij vriendelijke familie met restaurant op steenworp afstand.
Cachopo – Casa Chaveca. Prima hotelkamer met balkon. Melden bij restaurant Retiro dos Cacadores waar je fijn kunt lunchen en dineren. In het dorp weinig voorzieningen.
Barranco do Velho – Pensao e restaurante A Tia Bia. Basic hotelkamer, maar aanrader i.v.m. restaurant. Veel wildgerechten op de kaart en uitstekende wijnen.
Salir – Casa da Mae. Complex met appartmenten en tuinen. App met keukentje en heerlijk eigen terras. Plus zwembad. Ligt circa 1800 meter buiten Salir.

• • •

Hotel Alcoutim:

Verandas do Vale, Furnazinhas:

Casas D’Aldeia, Vaqueiras:

Casa Chaveca, Cachopo:

A Tia Bia, Barranco do Velho:

Casa da Mae, Salir:

Infante Guesthouse, Lagos: